Nog meer uit Reims.....

Vandaag heb ik dus genoten van een 'vrije' dag. Na het ontbijt ben ik op mijn gemak de stad ingelopen naar de basiliek van St-Remi, Reims is zo'n belangrijke stad dat het dus naast een kathedraal ook een nog een basiliek heeft. De basiliek is ouder en romaans en de kathedraal is gotisch. Allebei mooi maar heel anders, de basiliek is meer ingetogen en puur en ik vond het meer ontroerend. Een zo wie zo mooi ding in de kerken hier en in Belgie is dat ze altijd mooie muziek op hebben staan. In de basiliek waren ze al volop bezig voor palmpasen, dan merk je dat dat hier veel meer een belangrijke rol speelt dan in Nederland, maar ik ben hier dan ook wel elke dag een kerk binnen geweest. In de basiliek hing een rustig en sereen sfeertje ondanks de bedrijvigheid. Ik heb een paar foto's gemaakt die denk ik de toon wel raken.

Na de rust in de kerk stapte ik de hectiek van de stad weer in en ben ik door de parken en de botanische tuin aan de buitenrand van de stad gelopen.

Daarna heb ik genoten van een koffie met een “escargot de raisin” op het terras in het zonnetje met een niet al te best WiFi netwerk waardoor mijn berichtjes halfaf op mijn blog komen. Behalve de koffie en m’n bijbehorende broodje is het wel weer eens lekker als om zo voor je gevoel eindeloos lang op het terrasje te  zitten zonder te denken aan de tijd om maar weer eens door te lopen. In de middag heb ik geboodschapt, doppen voor mijn wandelstokken, spray voor mijn schoenen en mezelf getrakteerd....op een “o ik vind het al zo lang lekker ruiken en nu in een handig klein formaat dus het kan makkelijk mee in m’n rugzak” luchtje van ‘L-Occitaine; Verveine. Het ruikt een beetje citroenig en naar lente en vrijheid!! Precies goed voor nu dus. Ik ben er heel blij mee!!

Rond 3 uur loop ik nog een keer de kathedraal binnen en bezoek daarna het Palais de Tau, naast de kathedraal. In Reims zijn altijd alle koningen van Frankrijk gekroond volgens de traditie van de 9e eeuw en het paleis staat er zelfs al sinds de 5e eeuw.

In de lage zaal sta je zeker 1,5 meter lager dan de bestating nu. Bijzonder om te ervaren hoe hier jarenlang Franse geschiedenis is geschreven. Zowel de kathedraal als het paleis staan op de Unesco erfgoedlijst en ALTIJD in de steigers.

In de middag heb ik gegeten in de stad en dus picknick ik vanavond op een handdoek op mijn bed in het klooster. Baguette met camawattes en een tarte-tatin toe mmmm. Morgen loop ik naar Trepail en de champagnestreek in.

Dat wordt dus vanaf nu elke dag champagne-ontbijt voor vertrek.

Narcissen, Mistletoe en een oude bekende..... Rocroi – Aubigny-les-Pothees - Wasigny

Mijn eerste etappe in France is een verregende maar botanisch verrassende. Gisteren heb ik in het office de tourisme een boekje gehaald dat me in 4 in plaats van 6 dagen in Reims brengt. De route is uitgezet door lokale pelgrims en bewegwijzerd, 42 km korter dan de GR. Bij mijn vertrek uit Rocroi regent het pijpestelen, en de mensen in het hotel kijken bewonderend als ik toch in regenkleding vertrek. Zij blijven droog en veilig binnen terwijl ik de regen en het onbekende instap, bon courage zeggen ze en dat klinkt mooi en bemoedigend. In het boekje staan ook overnachtings adressen en omdat het zondag is lijkt het me fatsoenlijk om even te bellen dat ik onderweg ben, om dat om 9 uur te doen lijkt me op zondagochtend minder verstandig. De bakker bezorgd me een verse lunch en ik ben onderweg. Na een stukje op de route  loop ik het Bois de Pothees in en daar maakt mijn 'plantenhart' een sprongetje van blijdschap, wilde narsissen, bij een beekje zeker een honderdtal bij elkaar. Jammer genoeg allemaal on knop mijn ze lijken eerder wittig dan geel. Nog nooit gezien zo maar wild in een bos!! Een stukje later op een wat warmere plek zomaar weer een plukje en die zijn wel open, en dus een foto waard. Wel moet ik er een slootje voor over maar dat heb ik graag voor jullie over om bij dit stukje te kunnen zetten. Daarbij was ik toch al nat van de regen. Het lukt zonder in de sloot te vallen of om te kukelen met rugzak op. Daarna als beloning een croissantje zittend op een boomstam. Later op die dag moet het er dan van komen, mijn eerste telefoongesprek in het frans, toch anders dan tegenover iemand te staan en nog wat te kunnen met ' handen' . Het lukt!! 's-Middags arriveer ik bij Marie-Jose en Jean-Marie, in een huis in het bois-de-loup, en terwijl ik toch pas in de middag belde toveren ze een 4 gangen maal op tafel, met 3 soorten wijn.

Als ik de ochtend erna vertrek krijg ik van ieder 2 dikke kussen en wordt ik door Jean-Marie en de honden op het juiste pad gezet. Het zonnetje probeert door de mist te komen en naast me volgen een stuk of wat koeien me het dorp uit. Door het mooie weer kan ik lekker doorlopen en na een koffiepauze in Signy 'lAbbaye ben ik om 4 uur in Wasigny. Daar moet ik bellen naar het overnachtingsadres voor die nacht. Het ligt buiten het dorp en dus halen ze de pelgrims op. Als er een kwartiertje later bij de oude markthal een oude mercedesbus stopt waar blij een hond uit springt en een man uit stapt zit ik midden in een Deja-vue moment. Die ken ik denk ik, dat is Jos van Tessa van de mistletoe. Als sinds ik Frankrijk binnen ben gelopen en al die grote bollen in de bomen zie hangen moet ik aan ze denken. Vroeger reden ze elk jaar rond kerstmis trouw langs de winkel om de mooiste mistletoe te bezorgen. Ze leverden echt de bester mistletoe die je kon wensen. Hoewel ik wist dat ze in de franse ardennen woonden had ik geen idee waar precies, en nu sta je opeens naast elkaar!! Een paar jaar geleden hoorde ik al van Jos, toen ik hem belde voor mistletoe voor OXO dat hij niet meer leverde omdat Tessa was overleden, de details kende ik niet. Toeval bestaat niet zegt hij!! Dit moet zo zijn, we merken straks wel waarom. Mijn spullen gaan in de laadbak en we rijden naar de boerderij die hij en Tessa 15 jaar geleden kochten en die ik als krot van de foto's ken. Jos vertelt me dat hij er net weer samen woont, en over het ongeluk dat Tessa kreeg met een dronken fransman die zo op haar inreed vlak voor kerst. De boerderij is onherkenbaar veranderd, grotendeels gerestaureerd, kippen en schapen eromheen en voor de pelgrims het bakhuisje van het dorp om in te slapen. Er moeten nog boodschappen worden gedaan en de slager is net langs geweest om 3 lammetjes te slachten. De hele avond kletsen we bij, en ik weet Jos zelfs dingen te vertellen die hij was vergeten, gewoon omdat het te moeilijk was ze te onthouden. Daar was het dus goed voor zegt hij, voor herinneringen aan Tessa. Veel later dan normaal ga ik naar bed, jammer want morgen wacht een pittige etappe.  

Misschien net als vandaag van de regen in de blub.

De Dharma van Benedictus.... Saint-Severin – Huy

Vandaag de 14e maart is een dag met een boeddistisch einde, sliep ik in de afgelopen weken nogal eens in katholieke kloosters vandaag eindig ik in het Tibetaans klooster in Huy. En probeer ik de gebedsdienst mee te spreken en chanten, maar daar is als leek haast geen beginnen aan. De ene naar de andere mantra loopt inelkaar over en ondanks mijn inspanning en de hulp van mijn ' buurvrouw' in de tempel komt er niet veel van terecht. Soms moeten teksten een aantal keer achter elkaar en moet ik terugbladeren in mijn gebedsboekje, maar met teksten waarvan je de woorden niet kent, ben je dan al snel de draad kwijt.

Na het gebed wordt er met zijn allen gegeten. In de keuken staat een stapel met borden, en 2 pannen soep en brood. Je pakt wat je wilt hebben en zoekt dan een plaats aan tafel.

Een heleboel mensen uit denk ik Tibet, en wat Europeanen en aan het hoofd Lama Karta die daarnet de gebedsdienst heeft, geleid, als je dat bij een boeddistische dienst zo mag noemen. Lama Karta wil vanalles weten over mijn reis en beweegreden, en verteld me dat hij zelf wel eens in Lourdes is geweest. Het gesprek wordt opgevangen door een andere man aan de tafel die uit Nederland blijkt te komen en zelfs maar 20 km van 's-Hertogenbosch. Hij woont hier vele weken per jaar en schilderd nu in de tempel aan het boeddha beeld.

Heb je Lama Karta wel eens ontmoet vraagt hij , ik vertel hem dat ik eigenlijk per toeval hier terecht ben gekomen, en nog nooit eerder in een boeddistische gebedsdienst ben geweest. En Lama Karta dus niet echt ken. Het schijnt heel bijzonder te zijn dat ik zomaar een eindje met hem weg zit te kletsen, in de boeddistische traditie is hij een vooraanstaand man alsof ik een beetje zit te keuvelen met een of andere kroonprins voor onze begrippen. Als hij me dan ook nog persoonlijk uitnodigd morgen te blijven, kan ik volgens iedereen aan tafel absoluut onmogelijk weigeren, zo een eer is dat. Toch slaat eenmaal op mijn kamer de twijfel toe ,ik wil echt heel graag lopen en niet weer een dag hier stilstaan, hoe ga ik dat brengen denk ik op een fatsoenlijke manier zonder iemand voor het hoofd te stoten. De oplossing staat in een boek dat ik eerder die middag aanschafte in de winkel bij de tempel; de dharma van Benedictus....

Wat daar niet is

Ik ben deze weg ingeslagen-noem het

'liefde' of 'leegte'. Ik weet slechts wat

daar niet is:

de zaden van wrok,hebberigheid en

'voor wat hoort wat' ,

en zorgen om

'wat levert het voor mij op'

angst voor mensen.

Als een vogel weer vrij is gaat hij niet terug op zoek naar;

restjes die op de bodem van de kooi zijn blijven liggen!

Van dichtbij ben ik regen, van veraf een wolk van vuur.

Ik lijk rusteloos,maar ben in mijn diepste wezen vredig.

Boomtakken beven- de wortels van een boom zijn onbewogen.

Ik ben een universum in een hand modder,

heel wanneer ik geheel vernietigd ben.

Spreken over ' keuzes' is mij vreemd.

Daar waar het verstand keuzes overweegt,

ben ik ergens , verloren in de wind.

En dus ga ik.... ;morgen op weg naar Namen......

Enneagram type 8....... Vessum – Valkenswaard – Gastel

Tjonge tjonge wat heb ik het toch slecht...... Daar zit ik dan in een superleuke bed and breakfast in het nog net in Nederlandse Gastel. Met mijn rug tegen de verwarming en een kopje koffie met chocola ( dank, Bettina en Michiel.) Gisteren was ik pas laat op pad dankzij de inspirerende verhalen van broeder Fons van de pelgrimsherberg. Na het eten in de Gouden Leeuw hebben we tot 11.00 koffie gedronken en gepraat over de Camino. Na heerlijk te hebben geslapen was het 's-morgens ook nog eens lang ontbijten, ik liep pas om 10.00 weg uit Vessum. Vanaf nu is de weg een beetje pelgrimspad en een beetje vanmezelf. En snijd ik dus naar hartelust af of loop ik als vandaag 5 kilometer om. De route bracht me gisteren over Knegsel, en Steensel naar Valkenswaard,en het was lente de eerste lammetjes en krokussen kwamen vaak voorbij. Het is lekker lopen zo in het zonnetje en dan lijkt alles ook sneller te gaan. Voor ik het wist liep ik al bij de Stayokay mijn niet zo inspirerende slaapplek voor die nacht. Lelijk en uitgestorven, ik was de enige gast in de vrouwenvleugel, gelukkig kwamen Ger en Oscar om spullen op te halen en te brengen. Daarna hebben we samen gegeten bij de Bamboo-inn de Chinees van Valkenswaard. Lekker, veel en goedkoop.  Vandaag zit ik dus in Gastel daar ben ik heen gelopen via de Achelse Kluis een benedictijner klooster net in Belgie. We zijn er vroeger al eens geweest, (hè Charlotte,) en nu lag het maar 5 kilometer om op de route, de zon scheen en ik kon er heen lopen via de Leender heide en ik had de tijd. Ik was er al om 11.00 en ze gaan pas om 12.00 open dus heb ik heerlijk in de zon gewacht. Na mijn pauze kwam er een grote groet Belgische wandelaars aan die verbaasd naar mijn schelp op mijn rugzak keken, of ik amaj echt naar Jacobus ging wandelen...... Toen ik daar ja op antwoordde moest ik bij ze komen zitten en werd getrakteerd op koffie en gebak. Als ik maar uitgebreid wilde vertellen, en met de dames van het gezelschap op de foto wilde. Mijn pauze werd er dus een van 2 uur, maar na Achel was het dan ook nog maar 6 km naar Gastel, door een vriendelijke fietser over de mooiste route gestuurd was ik om half 3 bij de bed en breakfast. Eentje in een verbouwde boederij met een pup van 14 weken die ontsnapt en een kip vangt bij de buren, een zoon met een verzwikte pink en een gastvrouw die cursussen geeft en enneagrammen maakt. Kortom leven in de brouwerij!!!!  Het klinkt hier als vroeger thuis, en daar had ik na gisteren enorme behoefte aan. En ik kon het natuurlijk niet laten op internet zo'n enneagram te zoeken en te maken, zelf ook doen? Google enneagram , dan kun je meteen lezen waar ik bij hoor en beoordelen of het klopt. Denk het wel......

Kliedernat in de Kampina....... Oisterwijk - Vessum

Het zag er prachtig uit vanochtend vroeg. Wakker worden midden in het bos daar is niks mis mee! Na m'n ontbijtje met de cursusdames ging ik om 9.00 pas weg. De beheerder deed me persoonlijk uitgeleide door het achterompad tot ik weer op het pelgrimspad met bewegwijzering stond. Daarna stond ik alleen in een doodstil bos met 2 herten, dat is ook nog leuk. Het pad ging langs het Belversven en daar was het behoorlijk drassig, de rest van het pad waren meer zandpaden beloofde het boekje. Toen ik hetBelverspad op liep zag dat er ook aardig uit, her en der een plas,goed te doen. Maar dat was uiterlijke schijn bij de fatale ''plas'' van vandaag. Ik herinner me nog dat ik dacht al dit maar lukt, mijn boekje tussen mijn tanden, om mijn handen vrij te hebben voor de balans.

Stap voor stap, kluitje een en twee en toen ZOMP gleed mijn been tot mijn bovenbeen in een gat. Ik probeerde me nog te redden door naar rechts te vallen maar helaas daar was ook water. Op de ene of andere manier heb ik me toch kunnen omdraaien en uit het gat kunnen redden. Met een kleddernatte broek, een natte linkerarm en een verdronken boekje stond ik na een paar minuten weer voor de plas. Eerst maar m'n schoenen redden dacht ik en zo stond ik op blote voeten mijn wandelschoenen leeg te gieten. Mijn broek zou wel drogen, mijn mouw kon ik goed uit uitwringen en het boekje, tja,niks meer aan te doen. Gelukkig lagen er droge sokken bovenop, en maakte ik na een minuut of 5 rechtsomkeerd. Dit pad ging het niet worden!! Na wat gespeur, gegok en navraag bij een passeerende fietser was ik een half uur later terug bij het pelgrimspad. Aan de andere kant van het beruchte pad. De rest van de dag was veel minder avontuurlijk het zonnetje schhen toen ik een boterham at bij een Mariakapel vlak bij Spoordonk, en daarna schuilde ik precies toen ik een koffietje dronk in Middelbeers. Ik heb wel de hele route alle vennengebieden overgeslagen en een alternatieve route gezocht, en 3 keer sokken moeten wisselen omdat ze steeds nat werden in mijn schoenen. Om 16.15 was ik in Vessum waar ik vanavond slaap. Bij broeder Fons in de pelgrimshoeve. Voor de troost en het afzien trakteer ik mezelf vanavond op een wijntje en een lekker pastaatje bij Herberg de Gouden Leeuw!! Het leven is zo slecht nog niet!!

Een echte pelgrim .... ’s-Hertogenbosch - Oisterwijk

Vandaag was het dan eindelijk zo ver,ik ben op weg! Na gisteren de pelgrimszegen in de Sint-Jan,was ik al een beetje pelgrim,maar vertrekken maakt het pas echt echt. De landelijke pers was gister in grote getale naar de Sint-Jan gekomen om mijn pelgrimszegen te verslaan op TV en radio. Of was het toch voor het grote ''de hostie is er niet voor iedereen vraagstuk''.  Waarschijnlijk het laatste. Maar door al deze commotie werd mijn pelgrimszegen tot 2 keer toe vergeten. Uiteindelijk is het allemaal wel gelukt en behalve de zegen prijkt er in mijn pelgrimspaspoort een prachtige stempel van Jacobus.  Vanmorgen was er dan nog het uitzwaaimoment op de Wilhelminabrug, bij de santiagowegwijzer ,en ging ik op pad. De route ging over Vught, richting Esch en Haaren naar Oisterwijk. Een hele mooie route,maar wel nog helemaal op bekend terrein. Dit stuk pelgrimspad heb ik al heel vaak gelopen op mijn oefenrondjes. Wat het vandaag anders maakte was dat ik vanavond niet met de trein naar huis ga. Het vlot ontzettend snel, voor ik het weet ben ik in Haaren, al rond 12.00 voor koffie met m'n broertje, helaas is alles dicht. Ik krijg nog wel koffie aangeboden door 2 wegwerkers in hun keet, maar helaas is daar het koffieapparaat kapot. Doorlopen dan maar.... nog een kus van Ralphie, en weer en route.

Om 1 uur ben ik in de Kampina en vind ik mijn eerste open cafeetje om de hoek bij mijn slaapplek. Vanavond slaap ik in het Nivon natuurvriendenhuis. En ik ben er niet alleen , deze week zijn er 14 dames op speksteen beeldhouwcursus en ik mag met ze meeeten als ik ze alles vertel over mijn '' kind hoe haal je het in je hoofd'' reis. Heel gezellig, 3 gangen Hollandse kost en een hele hoop vragen. Daarna nog met 4 dames aan de afwas, en daarna koffie. Hoe laat ik morgen vertek, dan kan ik ook nog mee ontbijten... Het echte pelgrimsleven is begonnen

Ik ga op reis en ik neem mee...

Naast de denk ik meest gestelde vragen;

Waar slaap je dan?

Ga je met een groep? of

Hoe weet je dan hoe je moet lopen?....

Is een van de meest gesteld vragen: hoe neem je je spullen mee? En als ik dan zeg; In mijn rugzak, dan wil iedereen natuurlijk weten hoe dat dan kan en hoeveel ik mee neem. Voor iedereen die het wil weten volgt dus hier mijn paklijst met gewicht....

Niet alles zit trouwens in m'n rugzak sommige dingen heb ik natuurlijk aan. Dit is het totaal van wat er mee mag!

Mijn rugzak is de basis en weegt          1.2 kg

Slaapzak                                  0.8 kg

2 afritsbroeken,                          0.4 kg    per stuk

1 T-shirt lange mouw                      0.1 kg

1 t-shirt korte mouw                      0.1 kg

2 hempdjes                   samen        0.1 kg         

2 thermoshirts                            0.09 kg   per stuk

1 thermo lange onderbroek                 0.1 kg

4 paar sokken                samen        0.2 kg

2 setjes ondergoed           samen        0.1 kg

1 jogging/ pyama/vanalles broek           0.1 kg

1 windstopper                             0.5 kg

1 regenjack gore-tex                      0.3 kg

1 regenbroek gore-tex                     0.15.kg

1 sjaal                                   0.1 kg

1 paar windstopper handschoenen           0.02 kg

1 paar gamaschen                          0.06 kg  (terug vanaf Maastricht)

1 setje zwemkleding                       0.1 kg

1 paar wandelschoenen en extra zooltjes

1 paar teva sandalen                      0.3 kg

2 sneldrogende handdoeken     samen       0.2 kg

toiletspullen                             0.2 kg

astma medicatie voor 4 maanden            0.4 kg

ehbo spul                                 0.1 kg

zaklamp                                        (achtergelaten in Valkenswaard)

waterdichte hoezen voor m'n kleding

portomonee, paspoort, pelgrimspaspoort etc

                               samen      0.3 kg

wandelstokken                             0.35 kg

waterzak in m'n rugzak

met 1 liter water                         1.1 kg

sigg fles                                 0.02 kg

een enorme stapel met boekjes en

kaarten over de route....                 2.0 kg

dagboek en schrijfgerei                   0.2 kg

                                        --------

TOTAAL                                    9.14 kg

Daarbij komt dan nog wat eten voor overdag en wat onvoorziene zooi die je voor je het weet mee sleept, dat maakt samen een kilo of 8 die al die tijd, berg op berg af op je rug hangt.

Over het hoe en wat van welke routeboekjes schrijf ik in een later bericht en waarschijnlijk ook nog wel wat over de spullen die ik nu vergeet in dit bovenstaande lijstje

Over 2 kilo aan boekjes......

11 febr.2010

Voor me ligt nu de hele stapel aan boekjes en kaarten die mijn pelgrims-reis van A naar B beschrijven.

En in elk boekje staat ook informatie die ik helemaal niet nodig heb, maar ja, ik ben nou eenmaal een echte boeken liefhebber en kan het niet over mijn hart verkrijgen die boekjes aan stukken te knippen, en alleen mee te nemen wat ik nodig heb.

Gelukkig kan ik onderweg natuurlijk wat ik heb gebruikt en niet meer nodig heb naar huis sturen. De stapel aan gewicht neemt dus af naar mate Santiago dichter bij komt.

We beginnen bij het begin....

-PELGIMSPAD DEEL 2 brengt me van 's-Hertogenbosch naar Vise aan de Belgische           grens.

-VIA MOSANA ( topo guide in het Frans) van Vise via Luik, naar Namen

-SENTIER VERS Saint-Jacques-de Compostelle, VIA VEZELAY  voor de route van Namen naar Vezelay. Topo Guide in het Frans van de GR 654

-SUR LE CHEMIN de Saint-Jacques-de Compostelle van Francois Lepere

-A PIED  MASSIF CENTRAL de cluny au Puy-en Velay

-ST JACOBSROUTE verbinding Vezelay-Le puy

-IGN Kaarten 1:100000 nummers 28, 36, 43, en 50

Voor de route tussen Vezelay en Le-Puy, de eerste 2 boekjes in het Frans, en  het 3e boekje een globale vertaling van die 2. De kaarten omdat de genoemde  boekjes alleen maar tekst bevatten. Boekje 1 en 2 lopen in elkaar over op ongeveer een derde van deze etappe.

-FRANSE ST. JACOBSROUTE van de ANWB wandelgids, voor de weg van de ''Via Podensis''.  Van Le-Puy naar Saint-Jean-Pied-de-Port in de Franse Pyreneeen.

-SPAANSE ST.JACOBSROUTE van de ANWB wandelgids, De ''Camino Frances''.

De Camino van St-Jean naar Santiago-de-Compostelle.

Daarna loop ik nog door van Santiago naar Finisterra, (of Finnis-Terrae,het einde van de wereld) voor deze route neem ik vanaf hier niets mee, die beschrijving is te krijg bij het ''officina de peregrinos'' in Santiago.