12 aug. 2011
Rome
Het is mijn eerste echte dag in Rome, natuurlijk was ik
er gisteren al, maar die dag was een aankom dag. Nu ben ik er echt, en de stad
wacht op mijn ontdekkingstocht.
Alles zien is natuurlijk onmogelijk, er moeten keuzes
worden gemaakt en een plan van aanpak. Voor je het weet loop je als een kip
zonder kop door de wijken en zie je niks.
Nou ja, niks! Dat is eigenlijk ook onmogelijk, op elke
hoek en in elk straatje ligt hier een deel van een geschiedenis die ver ver
terug gaat. Juist daardoor moet je een weg uitstippelen, om niet te blijven
rondhangen op weer zo'n hoekje.
We hebben 4 hele dagen en dat moet genoeg zijn om ons ook
niet mee te laten sleuren in de rush van de toeristen die koortsachtig van
highlight naar highlight rennen.
Na t ontbijt moet er als eerste een bed worden geregeld
voor de laatste 2 dagen. Er zit vlak bij t Vaticaan een soort jeugdherberg en
die richting willen we toch ook op. We vinden er voor weinig geld een
hotelletje, nog beter! Zaterdag en zondag is er dus ook een bed voor ons midden
in t centrum.
Op naar t museum en naar de Sixtijnse Kapel, om daarmee
het Vaticaan compleet te hebben. De rij
is redelijk lang, maar tussen al dit mensengedruis kan ik mijn rust binnenin
behoorlijk goed vasthouden. Een soort van berusting; Oké ik sta hier en het
gaat zo snel of langzaam als het gaat. Ik kan er niets aan veranderen, dus ik
wacht. Alles bij elkaar duurt het buiten in de rij een half uurtje, vrij snel
dus. Binnen vervolgt de mensenmassa zich verder over dezelfde richting. In het
begin moeten we nog wel meeschuifelen maar op sommige plekken hebben de meeste
mensen de focus maar op twee "dingen die ik moet zien" de Raphael
rooms en de sixtijnse kapel.
Dus lopen ze door en door en zien maar een fractie van de
schoonheid en rijkdom die de pausen in de eeuwen hebben verzameld. Van olielampjes
uit klei, bustes van wit marmer, landkaarten en globes, lopen we naar
schilderijen van Matisse, Marc Chagall en Dali, en weer verder langs sculpturen
van brons en keramiek...... Het gaat eindeloos door. Dit alles staat dan ook
nog eens uitgestalt in ruimtes die al museumstukken op zich zijn. Nog nooit heb
ik zoveel plafonds achter elkaar bekeken en zoveel muren die schilderijen op
zich zijn gezien.
Het summum is de Sixtijnse kapel, het meesterwerk van
Michelangelo. Een mierennest van mensen, die door hun gedrag een
bezienswaardigheid worden.
Ze bekijken de kapel door hun cameralens en zoeken via
hun boekjes naar de details die ze echt moeten hebben gezien. De kapel is
inderdaad prachtig en indrukwekkend maar de essentie gaat volledig verloren in
de "silencio per favore" , ook deze kapel is gewoon onderdeel van t
museum geworden. Ik voel er in ieder geval niets van Michelangelo's
nalatenschap dat gaat in dit geroezemoes volledig ten onder.
De rust keert na de kapel wonderbaarlijk weder, de
highlight is afgecheckt en de mensenmassa lost op. Nog een uurtje lopen we
genietend van de leegte door de collecties daarna.
Op ons zelfde gemak lopen we door de stad heen naar het
Ostello waar we slapen. Het ligt vlak bij de rivier de Tiber.
Ik kan niet anders dan zeggen dat het een heel bijzondere
plek is. Midden in de drukke stad Rome is zonder veel toeters en bellen een
thuis gecreëerd voor pelgrims op het einde van hun tocht.
Onze hospitaleros Mattheo en Antonio doen er alles maar
dan ook echt alles aan om ons hier rust te geven na een lange reis. In de
ochtend is er ontbijt, met Nutella! Daarna gaan ze aan de schoonmaak en
bereiden ze de komst van eventuele nieuwe pelgrims voor. In de avond eten we
vanaf 8 uur gezamelijk. Altijd is er veel, en ieder signaal dat we geven wordt
feiloos opgepikt. Praat ik over de
"alleen uit Genova" pesto, dan staat er in de avond pasta met pesto
op t menu, met pesto uit Genova!
Op de dag dat we arriveren worden we officieel welkom
geheten en krijgen we uitleg over het reilen en zeilen in de herberg.
Drie nachten mag ik er blijven in deze oase van rust het
Huis van Jacobus in Rome.
Als ik er op vrijdag vertrek voelt dat als een echte afsluiting van een
deel van mijn pelgrimstocht.
Weg tussen de pelgrims en de grote mensenwereld van Rome
in.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten