In Auxerre slaap ik in het huis van Paul Bert een zooloog
en longarts van precies hoelang geleden weet ik niet. Het huis is nu van het
Maison des Randonneurs een soort wandel en fietshuis. Paul Bert moet een
belangrijk en vooraanstaand man zijn geweest want hij heeft in Auxerre ook een
straat en een brug met standbeeld. Vooraan in de straat zie je alleen een grote
groene poort maar daarachter zit een met planten begroeid straatje dat uitkomt
in een gigantische tuin waarin zijn woonhuis en laboratorium staan. Die tuin is
dus meteen de vraag van die dag; wat zou zo'n zooloog nou voor dieren kopen. In
de tuin zie je namelijk de 'resten' van een minidierentuin. Een waterpartij met
daarachter struiken waar ik gelijk pinguins in fantaseer en een soort
stenenheuvel waar je een leeuw op zou kunnen houden. Verderop is een
bamboobosje voor een pandabeer. Elke ochtend loopt Paul door zijn eigen
dierentuin naar het laboratorium en geeft ondertussen de,natuurlijk,tamme leeuw
een aai over zijn bol. Daarna gaat hij als een Jules Verne in dieren en
longzaken belangrijke dingen ontdekken. Tussen de middag komt er een pinguin
eeh ik bedoel butler zeggen dat het middageten op de tafel staat en laat Paul
de flesjes en potjes borrelend achter. Om er later op de dag de eerste Ventolin
puf uit te destileren.
Ik heb behalve de tuin en huis van Paul Bert in Auxerre
nog veel meer kunnen bekijken want ik was er heel erg op tijd. In de kathedraal
krijg ik in mijn credential een hele mooie stempel. Auxerre is ook een
belangrijke pelgrimsstad want de route uit Parijs komt hier bij de route die ik
loop vanuit Reims om samen naar Vezelay te gaan. Net als in alle andere
plaatsen tot nu toe krijg ik ook hier te horen dat ik bij een van de eerste
hoor. Waar blijven toch al die hordes pelgrims die ze verwachten in dit heilig
jaar? Afwachten tot Vezelay.....
Na Auxerre loop ik langs de rivieren de Yonne en Cure
naar Arcy sur Cure. Een plaats met een hele mooie oude brug maar vooral aardige
Engelse mensen met een splinternieuwe Gite waar ik in mag slapen. Steve en
Chriss verhuisden 2 jaar geleden naar dit prachtige plaatsje dat enigsinds
ingeslapen was. Ze kochten er de oude bakkerij waar niet veel meer van over was
dan het uithangbord. Na eerst een aantal kamers voor zichzelf bewoonbaar te
hebben gemaakt verbouwden ze het bakhuisje tot een Gite die nog maar net wel
net niet open is. Omdat het paasvakantie is hebben ze gasten uit Engeland
waaronder de moeder van Steve die wel zeker over 90 is. Ook dit is weer zo'n
adresje om te onthouden, voor als iemand ooit hier in de buurt wil overnachten
of op vakantie wil gaan. Misschien is een pelgrimsreisbureau wel een gat in de
markt.
Behalve Steve en Chriss waren er vandaag veel meer
aardige mensen, een jongen uit Auxerre die ik ontmoette in Champs sur Yonne die
van origine Marrokaans was en familie heeft in Rotterdam.
Behalve 'alles goed' kom hij me ook een kortere route
vertellen. Een man in een rolstoel die pizza ging eten met zijn zoon en me
verder wees en me bon route wenste. Later een mevrouw met 2
dochters in Cravant die me vertelde dat Arcy sur Cure de
beste overnachtingsplek zou zijn voor die dag. Kortom allemaal mensen met goede
tips en bedoelingen. Naast dit adres waar ik slaap voor bijna niks,eet ik ook
nog een menuutje voor €14.00 , 4 gangen incl. wijn en koffie .
Leve het pelgrimsbestaan.......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten